എന്റെ പ്രണയത്തിനു
വെളുത്ത മുഖത്ത് കറുത്ത മറുക്
അന്ന് ഞാൻ ചാരിയ നിർജ്ജിവമായ
തൂണുകൾ പോലും ശ്രുതി മീട്ടി കൊണ്ടിരുന്നു
എന്റെ കാവ്യം അവന്റെ മുടിയിഴകളിൽ
ഒരു നനുത്ത സ്പർശമായി ...
അവസാനം എനിക്ക് വേണ്ടി കണ്ണീർ പൊഴിക്കാത്ത
അവന്
ഞാനൊരു കൊഴിഞ്ഞ ആലിലയായി അവശേഷിച്ചു ......................
വെളുത്ത മുഖത്ത് കറുത്ത മറുക്
അന്ന് ഞാൻ ചാരിയ നിർജ്ജിവമായ
തൂണുകൾ പോലും ശ്രുതി മീട്ടി കൊണ്ടിരുന്നു
എന്റെ കാവ്യം അവന്റെ മുടിയിഴകളിൽ
ഒരു നനുത്ത സ്പർശമായി ...
അവസാനം എനിക്ക് വേണ്ടി കണ്ണീർ പൊഴിക്കാത്ത
അവന്
ഞാനൊരു കൊഴിഞ്ഞ ആലിലയായി അവശേഷിച്ചു ......................
